donderdag 29 december 2011

Laos

We zitten ondertussen al 20 dagen in Laos, dus was het hoog tijd om onze blog nog eens te updaten.

Laos is een prachtig land, ook al hebben we aantal plaatsen moeten overslaan wegens tijdsgebrek. Het begin van ons Laos-avontuur was al direct een binnenkomer van formaat. We besloten om met de notoire slowboat de grens over te steken voor een 2-daagse tocht naar Luang Prabang. Onze eerste boot raakte na een uur of 2 enkele rotsen en begon water te maken. Het maximum aantal toegelaten personen was 80 en er zaten minstens 140 mensen op de boot. We werden aangemaand om uit te stappen op een zandbank naast de Mekong en iedereen vroeg zich af of de baggage er droog ging uit komen. Na een tijdje kwam een andere, nog kleinere boot, ons oppikken. Hte werd al snel duidelijk dat we onze tussenstop in Pak Beng niet gingen halen. Doodleuk werden we in het pikkedonker gedropt op een verlaten strand naast de Mekong. De enige informatie was: "boat stop, sleep now". Deze gebeurtenis was echter het beste wat ons kon overkomen. We leerden hier heel wat mede backpackers kennen. We zijn ondertussen al 20 dagen met een paar mensen van de slowboat aan het rondreizen. Zeer aangenaam gezelschap!
Na de uitputtende maar geweldige boottrip kwamen we aan in Luang Prabang, de 2de grootste stad van Laos. Dit is echt een geweldige stad waar je nog duidelijk kan merken dat de Fransen hier wat lang blijven plakken zijn (oa. koloniale gebouwen).

 



Je zal ons niet horen klagen over het feit dat je hier op elke straathoek baguettes kan eten. We zijn hier ook de wondermooie Kuang Si waterval gaan bezoeken. Ook genoeg tijd doorgebracht in de bar Utopia, een plaats waar het moeilijk is om te vertrekken.

Volgende halte: Vang Vieng. Dit beruchte oord wordt ook wel eens vergeleken met het Ibiza van Z-O Azie. Iedereen komt naar hier om het fenomeen tubing uit te proberen. Het concept: je huurt een binnenband van een tractor en je laat je meedrijven door de rivier. Niets speciaals zou je denken, ware het niet dat er overal langs de rivier barretjes zijn en mensen die je met een touw proberen binnen te halen. Buiten alle dronken Engelsen en Australiers ook hier weer leuke mensen tegen gekomen en uiteraard een aantal feestjes gebouwd. Na al dat gefeest toch nog iets van de indrukwekkende natuur rondom Vang Vieng gezien, zoals grotten, het karstgebergte en een blue lagoon.


Na een aantal uitputtende dagen zijn we vertrokken naar de hoofdstad van Laos, Vientiane. Het was hier heel rustig voor een hoofdstad. Het is ook iets dat ons tijdens onze tocht door Laos is opgevallen. De mensen zijn hier veel minder opdringerig en hun vriendelijkheid is meestal oprechter in vergelijking met hun Thaise buren. Snelheid en efficientie zijn niet hun sterkste kanten. En hoewel heel veel mensen tewerkgesteld zijn in de horeca, lijkt het wel dat slechts weinigen hierin hun echte roeping gevonden hebben.



Na een vermoeidende 2-daagse busrit, waaronder een lokale stopbus (volgestouwd met matrassen), aangekomen in Pakse. Hier hebben we kerst gevierd met ons internationaal gezelschap (Zweed, Amerikaan, Britse en Nederlander). In Pakse zijn we de pre-Angkor ruines gaan bezoeken, een best zware trip na kerstavond. Nadien ook nog een tour gedaan naar het Bolaven-plateau en een aantal watervallen, een koffie- en theeplantage en enkele authentieke dorpjes bezocht.



Onze laatste bestemming in Laos, waar we nu zitten, is Don Det op de 4000 Islands. Zoals de naam zegt liggen hier 4000 kleine eilanden verspreid over de Mekong-rivier. Heel veel activiteiten kan je hier niet doen, maar de omgeving is uitermate prachtig en geeft je een tropisch eiland-gevoel. Hopelijk krijgt de maag van Miel ook terug een tropisch eiland-gevoel want daar was het gisteren nogal onweerachtig.


We zitten hier vlakbij de grens met Cambodja en dat is waarschijnlijk vanaf 1 januari onze nieuwe bestemming. We wensen iedereen alvast een gelukkig nieuwjaar en een sterke maag!

vrijdag 9 december 2011

Noord-Thailand

Als we eerlijk moeten zijn, hadden we Chiang Mai wel iets rustiger verwacht. Maar aangezien de koning van Thailand zijn verjaardag vierde en dit uiteraard een feestdag is, leek het wel of iedereen een weekendje Chiang Mai geboekt had. Ons initieel plan om een scooter te huren, bleek toch niet echt een goede optie met het super drukke verkeer in het achterhoofd. We besloten om onze kookkunsten te upgraden en schreven ons in voor een authentieke Thaise kookcursus. Dit was zeker de moeite, al leken de springrolls van Miel eerder op mismeesterde burrito's. We konden een menu samenstellen van 6 schotels (uiteraard alles vegetarisch) en daarna in internationaal gezelschap de zelfgemaakte kost binnen te werken. We leerden dat spicy food zeer sexy is voor de Thai, al werd het soms wel extreem sexy. Voor de geinteresseerden: Thaise kookcursus beschikbaar vanaf zomer 2012, inschrijven bij Jurgen en Miel: 100 eur/u.



Na een paar dagen sightseeing (met extreem veel tempels, een heel drukke nachtmarkt en een bewogen rit naar een bergtop) was het tijd om weer verder te trekken. Onze volgende bestemming was Pai, een uit de kluiten gewassen dorp, dat heel bekend is bij backpackers en Thaise jeugd. De sfeer hier was heel relax en deed ons denken aan Reggae Geel, ook wat betreft het aantal rondlopende hippies. We hebben hier onderandere een scooter gehuurd om de omgeving te verkennen. Deze was werkelijk adembenemend. De vrijheid van zo'n scooter laat je ook toe om plaatsen te verkennen die moeilijker bereikbaar zijn en waar de toeristen wegblijven. We zijn naar de hotsprings gegaan, dit is een natuurlijke warm waterbron waarin het aangenaam vertoeven is. Verder bezochten we ook de Pai canyon en een afgelegen waterval. Het rondrijden in de zon tussen de rijst- en lookvelden was een echte winner.



We hadden allebei zin in wat meer actie. Daarom besloten we om ons in te schrijven voor een 2-daagse rafting tussen Pai en Mae Hong Son. Deze tocht over 60km door de dichte jungle met een groep van 10 mede rafters en 3 kapiteins was fantastisch! Zelden zo'n prachtige en ongerepte omgeving gezien. Na de eerste dag verbleven we ergens halverwege het traject in een palenkamp vlak naast de rivier. Alles was heel basic en je had het gevoel dat je op een Expeditie Robinson-locatie zat. We zaten dan ook ver van de bewoonde wereld. Het eten werd verzorgd door de kapiteins en 2 "kampmensen". Deze laatsten verbleven 8 maanden in dit kamp en leken daarom ook al een beetje hun sociale vaardigheden te verliezen.




De volgende raftingdag over een traject van 35km, over soms medium-klasse stroomversnellingen ( en het daarmee gepaard gaande kapseizen), bracht ons naar het eindpunt van de trip. Onderweg nog kunnen genieten van een natuurlijk warm modderbad, een heerlijke lunch en een sprong van een 10-meter hoge klif. Deze trip was zeker de moeite en een aanrader voor iedereen die ooit eens naar N-Thailand op reis wil gaan (Thai Rafting Adventure). Na deze actieve 2-daagse waren we beide redelijk uitgeput (we zijn hier trouwens nog nooit echt laat opgebleven).



Vanavond hebben we weer een stevige reis in het vooruitzicht. We verlaten Pai en N-Thailand en hopen morgen nieuwe avonturen te beleven in het 2de land van onze trip, Laos. We kijken er allebei naar uit!

Tot in Laos!

p.s. Het is hier ook winter, haha

zaterdag 3 december 2011

Bats, monkeys and elephants

Sa-wat-dee (of zoiets)!

Onderweg van Bangkok naar Pak Chong zagen we de impact van de overstromingen. Toch wel stevig onder de indruk van het feit dat hier mensen al meer dan een maand tot hun knieen in het water staan, terwijl de binnenstad van Bangkok kost wat kost beschermd wordt. Na een lange busrit van 4u (we hadden per ongeluk de lokale en snikhete stopbus genomen) kwamen we dan eindelijk aan in Pak Chong, de gateway tot Kao Yai Natonal Park. We hadden positieve dingen gehoord over Greenleaf guesthouse, we konden daar ook een 2-daagse tour boeken voor het nationaal park. Hier hebben we onderandere 2 miljoen vleermuizen uit een grot zien vliegen (het spektakel duurde een uur), gibbons, krokodillen, neushoornvogel en als top of the bill een kudde wilde olifanten, inclusief enkele kleintjes gezien.


Het was al donker toen we deze laatsten spotten en jammer genoeg zijn de foto's hiervan niet scherp genoeg. Het landschap was echt fantastisch, oa. ook een bezoek gebracht aan een grote waterval die als filmlocatie gebruikt is in 'The Beach'. Een verademing, zo'n park, het was er helemaal niet druk en zelf zagen we dit ook als een goeie opwarmer voor het echte werk in Laos.



Deze 2-daagse was wel een superleuke ervaring, ook omdat we een hele toffe reisgroep hadden. Na 3 dagen Kao Yai moesten we jammer genoeg al afscheid nemen van onze nieuwe Australische vrienden en vervolgden we onze weg terug naar Bangkok. Hier ging de reis rechtstreeks naar Chiang Mai, de grootste stad in het noorden van Thailand. We namen hiervoor de nachttrein, een zeer aangename reis in onze eigen eerste klas coupe. Na een goede nachtrust en 13u later in de grootste stad van Noord-Thailand aangekomen, Chiang Mai. Hierover meer in de volgende blog.

maandag 28 november 2011

Bangkok Part 2

Onze eerste volle dag in deze gigantische metropool begon zonder baggage. Toegegeven, na bijna 3 dagen lieten we dezelfde geur achter als een clochard in Brussel-Noord. Tijd om te gaan shoppen dus. Thuisgekomen met veel te kleine XL onderbroeken en het beste wat namaakmerkkledij te bieden heeft. Trots in onze nieuwe outfit een bezoek gebracht aan de Sirocco Sky Bar, met een adembenemend zicht op deze bijzondere stad (voor de kenners: dit dakterras is bekend van The Hangover 2). Toen we 's avonds laat alle hoop hadden laten varen wat betreft onze baggage kwam een kleine Thaise held aangesleurd met 2 zware rugzakken. Tijd voor een vreugdedansje!


We hebben ons 1 dag bezig gehouden met het bezoeken van de voornaamste bezienswaardigheden. Vooral de belangrijke tempels kwamen aan bod, al geven we toe dat we ook wel eens verloren gelopen zijn.


Na het uitproberen van zowat elk vervoersmiddel dat Bangkok te bieden heeft (van skytrain over boot tot tuk-tuk), wilden we het fenomeen Kao San Road wel eens gaan bekijken. Dit bleek niet direct een voltreffer. In de eerste plaats omdat je hier bijna gedwongen wordt om allerhande rommel te kopen, maatpakken te laten maken of ping-pongshows bij te wonen. Nu zijn wij allebei grote sportfanaten, maar hiervoor hebben we toch maar wijselijk gepast. Nadien nog een uitgebreide fouillering aan ons broek van 2 overijverige flikken. Het moet gezegd, we waren allebei toch een beetje onder de indruk, maar allebei opgelucht dat we die kilo's opium in onze guesthouse hadden gelaten (voor de moeders: het is om te lachen).



Voorts de zoveelste poging tot oplichterij kunnen ontwijken in een zogezegd toeristisch infokantoor. Vreemde dingen die daar gebeuren. Maar wij zijn uiteraard niet zo goedgelovig als de brave mevrouw van het kantoortje dacht.

Over het eten hebben we hier zeker niet te klagen, heel veel keuze en nog geen stukjes hond tussen de noodles moeten vissen. Na bijna 4 dagen in het Venetie van het Oosten waren we klaar voor een nieuwe uitdaging: Kao Yai National Park, het oudste nationaal park in Thailand en tevens Unesco-werelderfgoed en hopelijk iets minder druk dan Bangkok. Maar daarover later meer.

Tot de volgende!

donderdag 24 november 2011

Alle begin is moeilijk

Na lang geklaag en gezaag over onze wereldreis, is het er dan eindelijk van gekomen. We zijn vertrokken in Brussel met een 5u durende tussenstop in Londen Heathrow. Tijd genoeg om de zuur verdiende centjes te spenderen aan dingen die je niet nodig hebt.

Om 22u gingen we dan eindelijk de lucht in naar Bangkok, Thailand. Na een vlucht van 11u kwamen we aan op Suvarnabhumi airport in Bangkok. Hier wist men ons te vertellen dat die onnozel Engelsen onze baggage waren vergeten in te laden. Gevolg: een dag later zitten we hier nog steeds te stinken in dezelfde kleren.

Na een korte treinrit van de luchthaven naar het centrum besloten we om op goed geluk onze guesthouse te gaan zoeken. Een kleine cultuurschok was ons deel: de geuren, het verkeer, de chaos, de massa, het was redelijk overweldigend. Na een uur rondwandelen, toch maar besloten om een taxi te nemen naar de guesthouse. De schrik zat er goed in dat er direct van ons geprofiteerd ging worden. De taxichauffer wist het ook allemaal niet zo goed, maar zijn meter deed alleszins geen rare dingen.

Over onze guesthouse niks dan lof (bedankt Lotte en Ilyes voor de tip!). Voor mensen die ooit nog eens naar Bangkok willen afzakken, boek een kamer in Taewez guesthouse, zeker een aanrader. Heel basic kamers, maar een gezellige sfeer in een voor Bangkok rustige buurt en goedkoop. We hebben hier ook al lekker vegetarisch gegeten.

Onze eerste dag hebben we afgesloten met een proeverij van de lokale biertjes (de moeder van Jurgen drukte Miel op het hart dat haar zoon genoeg moest drinken). Gelukkig ontaardde dit niet in een Hangover 2 - scenario. Geen tattoeages op vreemde plaatsen en we lagen deze morgend gelukkig op de juiste en vertrouwde kamer, zonder vreemde exotische figuren.

De volgende 3 dagen gaan we Bangkok verkennen, we hebben er allebei zin in en houden jullie op de hoogte van onze indrukken, tot binnenkort! (hopelijk in andere propere kledij)

คำทักทายจากกรุงเทพฯ